گزارش صعود به قلعه فرنگیس از توابع آمل به تاریخ1389/7/9

 گروه از میدان 17 شهریور آمل در ساعت  6:10دقیقه صبح روز جمعه حرکت خود را با مینی بوس به سمت محمد آباد آغاز کرد؛ لازم به ذکر است که آقای صادقی پیرمرد زنده دلی که سالها شکاربان منطقه بوده است راهنمایی این برنامه را برعهده داشتند . صبح هوا کاملاً روشن و آفتابی بودبرعکس همیشه که به خاطر زودتر حرکت کردن ،هوا تاریک و گرگ ومیش بود.در حوالی ابتدای مسیر جاده هراز از آمل ، به روستای محمد آباد می رسیم که جاده ای خاکی به درون روستا رفته و مسیر تا ابتدای جنگل ادامه دارد.بعد از گذشت مسیر نه چندان طولانی ازمنطقه محمد آباد با مینی بوس به منطقه خوش اب و هوا و خوش منظره ی کِلاگَرسِرهدر حوالی ساعت 7:20دقیقه صبح رسیدیم که از این نقطه کوهپیمایی خود را شروع کردیم.

ارتفاع این منطقه با GPSما 616متر را نشان می داد.این منطقه در مجاورت فرنگیس قِلا قرار داشته و پوشیده از درختان انبوه با شکل های مختلف و پوشش گیاهی متنوعی بوده است . در ساعت 7:25 دقیقه صبح حرکت خود را به سمت قلعه آغاز کردیم .به نظر جنگل دست نخورده ای بود با اینحال ما شاهد درختان قطع شده ی قطوری بوده ایم که بیشترشان راش بوده اند .مسیری را که راهنمای عزیزمان آقای صادقی انتخاب کرده بوده اند از مسیرهای قدیمی بود که به علت نشناختن راه و استفاده نشدن پر شده بود از گیاهان خاردار و گزنه های انبوه که مسیر را پوشانده بودند و برای عبور از میانشان مجبور به کنار زدن و قطع شان شدیم که زحمت اینکار را نیز آقای صادقی کشیدند . بعد از گذشتن از این مسیرپرخارو تیغ و گزنه و پر فراز و نشیب در ساعت 8:30دقیقه در منطقه ی ورف هره  که در زیر قلعه فرنگیس قرار داشت برای استراحت و خوردن صبحانه توقف کردیم .مکانی سرسبز و دست نخورده که نغمه ی دلنشین پرندگان جلوه ی خاصی به آن بخشیده بود.جایی که برای استراحت انتخاب نمودیم زیر درخت راشی با ارتفاعی نسبتاً زیادبود که صاف بودن این نوع از درختان بدون پیچیدگی هایی که در دیگر درختان وجود دارد برایمان جالب بود.45دقیقه ای را توقف کردیم و در ساعت 9:15دقیقه مسیر را به سمت قلعه ادامه دادیم .در بعضی از قسمت های جنگل مرداب های کوچکی به چشم می خورد که آب آن بسیار گل آلود بوده و به نظر می آمد که گراز های وحشی در آن حمام کرده اند .در قسمتی از مسیر رد پای خرس را هم به چشم می دیدیم . قسمتی از مسیر پر از سرخس های بزرگی بود و همچنین در طول مسیر آقای صادقی داستان ها و افسانه هایی که درمورد منطقه و افرادی که به آنجا پناه برده بودند به زیبایی  برایمان بیان کردند.بعد از طی مسافتی کوتاه و چند توقف در میان راه برای نوشیدن آب ، در ساعت 10:25دقیقه به قلعه فرنگیس و یا به قول آقای صادقی به قلعه فرنگیس خانم رسیدیم . شیب انتهایی مسیر به حدود 60الی 70درجه می رسیدو با وجود خاک های نرم و لغزنده صعود را کمی سخت کرد به همین علت به نظر می رسد که بهترین زمان برای صعود به آن باید در اوایل پاییز که هنوز باران و برف نیامده و موجب لغزندگی بیشتر نشده و هوا نیز متعادل است، باشد . دیواره های قلعه ای قدیمی پا برجا بود ولی از قلعه خبری نبود .به جای آن پر بود از گودالهایی که به نظر می رسید  عده ای برای یافتن گنج ، حفر کرده بوده اند . بعد از رسیدن، استراحتی به منظور خوردن میوه و آب داشته و گوشمان را به داستانی از آقای صادقی سپردیم که در مورد چگونگی به وجود آمدن این قلعه و فرار فرنگیس خانم به این منطقه و آشنایی او با شاهزاده ای از هند ،بوده است که خود جای گفتن دارد . ارتفاع این منطقه را نیز GPSما 1270متر نشان می داد.بعد از گرفتن عکس دسته جمعی در ساعت 11:00راه فرود را در پیش گرفتیم که با توجه به شیب تند و خاک های نرم به کندی صورت می گرفت . بعضی از درختان منطقه قدمتشان به بالای صدهزارسال می رسید. در ساعت 12:10دقیقه بعداز یک ساعت و ده دقیقه به انتهای منطقه ی کلاگرسره نسبت به مبدا رسیده و در ساعت 12:45دقیقه به مینی بوس رسیدیم  ومسیر برگشت با مینی بوس را از سمت امامزاده هیجده تن ادامه دادیم و چون هوای منطقه بسیار گرم و شرجی بود تصمیم گرفتیم که ناهار را در پارک جنگلی هراز نوش جان کنیم .در ساعت 13:30دقیقه به پارک جنگلی که بسیار هم شلوغ بوده و مسافران زیادی را در خود جای داده بود رسیدیم . بعد از صرف ناهار و کمی استراحت در ساعت 14:30دقیقه دوباره سوار بر مینی بوس شده و آن محل را به مقصد آمل ترک کردیم . در ساعت 15:30 دقیقه به میدان 17شهریور آمل رسیدیم و خداوند را به خاطر این سفر کوتاه به دل طبیعت که به همراه  هم نوردان ودوستان نصیبمان کرده بود، شکر کردیم .  

 

با تشکر: رخساره ابراهیم زاده درزی

اصلاح و ویراستاری : معصومه قادی